NATURE ORNANT LA DAME
Het kan even duren voordat het geluidsbestand geladen is.
Uit: »LE PREMIER LIVRE DES AMOURS«, 'Amours de Cassandre', 1552.
Componist: Clément Janequin / Frankrijk (1473 - 1560)
Op muziek gezet in 1552
SONNET II
- Nature ornant la dame qui debvoit
- De sa doulceur forcer les plus rebelles,
- Luy fit présent des beaultés les plus belles
- Que dès mille ans en espargne elle avoit.
- Tout ce qu'amour avarement couvoit,
- De beau, de chaste et d'honneur soubz ses aesles,
- Emmiela les graces immortelles,
- De son bel il, qui les Dieux esmouvoit.
- Du ciel à peine elle estoit descendue
- Quand je la vi, quand mon âme esperdue
- En devint folle, et d'un si poignant traict
- Le fier destin l'engrava dans mon âme,
- Que vif ne mort, jamais d'une aultre dame,
- Emprainct au cur je n'auray le portraict.
Pierre de Ronsard
SONNET II
- Toen de natuur de vrouw schiep, die met haar tederheid
- De meest onstuimige rebel wist te temmen,
- Schonk zij haar de allerhoogste schoonheden
- Die zij in duizend jaren sparen had vergaard.
- Al het schone, reine en eerbare dat Liefde
- onder haar vleugels had uitgebroed,
- Verzoette zij met de onsterfelijke gratiën
- Van haar oogopslag, die Goden zou hebben vervoerd.
- Ze was nog maar net uit de Hemel neergedaald,
- Of ik aanschouwde haar en mijn radeloze hart
- Sloeg op hol, en met een zó pijnlijke haal
- Kerfde het trotse noodlot haar in mijn ziel,
- Dat nu en na mijn dood van geen andere vrouw
- Dan van haar het beeld in mijn hart gegrift zal staan.