J'ESPÈRE ET CRAINS,...
Uit: »LE PREMIER LIVRE DES AMOURS«, 'Amours de Cassandre', 1552.
Componist: Pierre Certon / Frankrijk - 1572
Op muziek gezet in 1552
SONNET XII
- J'espère et crains, je me tais et supplie
- Or' je suis glace et ores un feu chault,
- J'admire tout et de rien ne me chault,
- Je me délace, et puis je me relie.
- Rien ne me plaist sinon ce qui m'ennuye;
- Je suis vaillant et le cur me default,
- J'ay l'espoir bas, j'ay le couraige hault,
- Je doubte amour, et si je le deffie.
- Plus je me picque, et plus je suis rétif,
- J'ayme estre libre, et veulx estre captif,
- Cent fois je meurs, cent fois je prens naissance.
- Un Prométhée en passions je suis:
- Et pour aymer perdant toute puissance,
- Ne pouvant rien je fay ce que je puis.
SONNET XII
- Ik hoop en vrees, ik zwijg en smeek,
- Óf ik ben ijs óf heet als gloeiend vuur,
- Voor alles loop ik warm, alles laat me koud,
- Ik rijg me los en snoer mij weer vast.
- Slechts wat mij verveelt kan mij behagen,
- Ik heb lef en het hart zinkt mij in de schoenen,
- Ik heb weinig hoop en weet van aanpakken,
- Ik twijfel aan de liefde en toch tart ik haar.
- Hoe meer ik mijzelf aanspoor des te koppiger ben ik,
- Ik hou van mijn vrijheid, en wil gevangen zijn,
- Honderd maal sterf ik, honderd keer word ik geboren.
- Ik ben een Prometheus door hartstocht verteerd,
- En terwijl ik, om te minnen, alle kracht verlies,
- Doe ik, machteloos, wat ik kan.