terug naar podiumprojecten

IK WIL GEEN STRAND ZIJN

Videobijdrage aan de MC TORI onder leiding van Alida Neslo op zondag 7 oktober 2012 om 15 uur in het MC-theater Amsterdam

Tori is het Surinaamse woord voor verhaal, de MC Tori is een warme zondagmiddag waar een (theater)maker het podium van MC overneemt. Geïnspireerd op de actualiteit en persoonlijke fascinaties zal de maker verschillende kunstenaars uitnodigen om de middag in te vullen; muzikaal, theatraal en poëtisch.

Alida's TORI had als thema 'daghengsten'. Alle gasten van Alida hebben ooit met haar gewerkt in Suriname. Ze weten allemaal hoe lastig het kan zijn om je project daar van de grond te krijgen. Nachtmerries rond het onderwerp 'Suriname' zijn bekend. Maar Alida wilde een persoonlijke positieve link met Suriname. Dat moeten dan wel 'daghengsten' zijn, als perfecte tegenhanger van nachtmerries.

MC TORI oktober 2012, Alida Neslo, foto © Jean van Lingen

© foto Jean van Lingen

Ik heb 'daghengsten' als werkwoord opgevat en maakte een vrije interpretatie van het gedicht 'Ik wil geen strand zijn' van de Surinaamse dichter Dobru. Aanleiding voor de videobijdrage is mijn deelname aan het resocialisatieproject Beeldende Kunst en Theater dat Alida in 2008 startte met jeugdige delinquenten in het Jeugdopvoedingsgesticht Santo Boma. Dat project mondde in 2009 uit in een expositie, een boekje, een muziek CD en de live-presentatie daarvan in Theater Thalia in Paramaribo.

"De jongens met wie ik op Boma werkte schaamden zich aanvankelijk om op omgekeerde emmers te drummen. Ze hadden geen percussieinstrumenten. Het was een kale omgeving met niks. Maar er is nooit helemaal niks. Je hebt altijd jezelf. Begin dan bij jezelf, waar je bent, zonder schaamte, zonder een vergelijkingsmodel in je kop. Dan kom je ergens. Dat hebben de jongens uiteindelijk ondervonden. Daarom ben ik ook zo trots op ze: ze hebben vanuit zichzelf een eerste stap gedaan voor iets waar ze in het begin niet eens in geloofden," aldus Alida in een interview in nieuwsblad 'de Surinoemer'.

 

Ik wil geen strand zijn.

camera en montage: Conny de Vugt