NETWERK

Bezoekers van DOK zijn op zoek naar iets. Ze willen aan het luisteren, lezen, kijken of denken worden gezet. DOK is een centrum voor 'verlichting' en biedt die op drie manieren:

- DOK biedt verstrooiing en ontspanning

- DOK biedt kennis en inzicht

- DOK biedt een blik op mogelijke binnen- en buitenwerelden

Ik heb de letterlijke en figuurlijke verlichting als leidraad genomen voor mijn bijdrage aan NETWERK. Op de drie afdelingen van DOK is een lichtbak geïnstalleerd. Alle drie zijn van gelijk formaat. Elke bak is voorzien van een zwartwitte, grafische afbeelding. Elke afbeelding verwijst naar een voorwerp uit het bezit van de DiscOtake (CD), Openbare Bibliotheek (boek) of het Kunstcentrum (kunstwerk). Bij elke lichtbak is een kaartenhouder opgehangen voor kaarten met een beeld- en een tekstzijde.

- De beeldzijde toont een voorwerp uit het bezit van één van de onderdelen van DOK: een CD, een boek of een kunstwerk.

- De tekstzijde toont mijn gedachtengang. Op deze zijde wordt een     ontdekkingsreis door het gebouw beschreven met 'haltes' op de drie afdelingen van DOK.

Beginpunt voor mijn gedachtengang was telkens het aan de ommezijde van de kaart afgebeelde voorwerp. Door deze associatief met andere voorwerpen uit de DOK-collectie te verbinden op grond van titel, vorm of inhoud, stippelde ik een route door de fysieke DOK-database uit. Daarbij werden de drie afdelingen van DOK aangedaan en verbonden.

Vertrekpunten bevinden zich in de DiscOtake, de Openbare Bibliotheek en het Kunstcentrum. U wordt uitgenodigd een kaart te nemen, de route te volgen en mijn gedachtengang 'na te lopen'. Terwijl de bezoeker van een digitale database een link kan aanklikken om zich te verplaatsen, moeten NETWERK-bezoekers de benen gebruiken. Mijn route is persoonlijk en toont slechts één van de ontelbare ontdekkingsreizen door de mediatheek.

Sinds begin van dit jaar gebruikt Barbara steigernet als materiaal. Zij naait er figuren van die zij vult. Die werkwijze biedt haar de mogelijkheid om oud werk op te bergen in een nieuwe jas. Haar zwaarlijvige figuren zijn transparant: je kunt precies zien wat er vanbinnen zit. Hun karakter is als het ware leesbaar. Binnen de poppen bevindt zich een veelheid aan verschillende schuimvormen die wedijveren met de robuuste plastiek.

Barbara's 'Puppekes' ('poppetje' in het Nederlands is 'puppeke' in haar geboortestreek) zijn beeldhouwkunstig tot stand gekomen: van blok tot pop. Grote en kleine poppetjes die een arsenaal van schuimblokken doorschuiven, ergens naar kijken of die bekeken worden. Zachtwaar. Goed gezelschap. Haar atelier staat vol met deze schepsels. Hun arrangement is los, hun voorkomen schetsmatig. De 'Puppekes' van Barbara worden gearrangeerd op de insteekverdieping van de kunstuitleen.

Barbara Witteveen's Puppekes kunnen zich niet verplaatsen. Haar figuren staan, ondanks hun slappe benen, stevig in hun betongevulde schoenen. In tegenstelling tot de verzamelaars in de bijdrage van Arnold, die op zoek zijn naar vervulling, zijn zij al vervuld.

De directheid, de uitbundigheid en de transparantie van het werk van Barbara zijn complementair met het werk van Arnold, dat indirect verloopt, ingetogen is en zich pas gaandeweg aan de 'be-zoeker' prijsgeeft. Barbara stelt 'be-vinders' op. Gedachten en gedaanten: een combinatie die zich uitstekend leent voor een spannende presentatie.