LOGEMENT VOOR RUSTELOZE ELEMENTEN

Het welkom van Arnold Schalks, het eerste werk dat de bezoeker van de tentoonstelling in de gebouwen van Kunst & Complex in het oog sprong, was behoorlijk slim in elkaar gezet. Een uithangbord dat de "opvang van rusteloze elementen" aankondigde gaf al direct een uitstraling van gastvrijheid. Het was een doodgewone lichtbak met banale belettering, die sterk op de anonieme uitnodiging van een eenvoudig wegrestaurant of een snackbar leek. In de opening van een luchtkoker daarnaast was de weerspiegeling te zien van een kruik, een zandloper, een boek en een klassiek model vulpen. Dit nauwkeurig gecomponeerde stilleven was in werkelijkheid opgesteld in een hoger gelegen rommelkamertje. Daar, tussen allerhande vergeten spullen, was de compositie niet buitengewoon opvallend, maar wie de projectie bekeek kon zich verbazen over een herschepping van een door de eeuwen heen geliefd schilderachtig gegeven, dat door de bekwaam geëtaleerde estilo vaporoso deed denken aan een fragment van de in Spanje, maar ook hier populaire Murillo. In andere woorden was het een uniek geval van kitsch teruggebracht naar de realiteit. Welke rusteloze elementen nu werden opgevangen bleef overigens de vraag: het regenwater, dat door een naar boven gerichte trechter in de kruik werd opgevangen, of de korreltjes in de zandloper? Werden misschien de Spaanse kunstenaars bedoeld? De deelnemers van Kunst & Complex? Of het publiek?

(bron: catalogus 'Uit ongelijke talen/de idiomas desiguales)