CRIMMP_24

filmisch beeldverslag over het onderzoek naar de rol van restauratie met betrekking tot de authenticiteit van het kunstwerk en de invloed van de restaurator op het kunstwerk. _de rotterdamse beeldend kunstenaar gerwin luijendijk heeft daarvoor gewerkt in het atelier van restaurator jos deuss in dordrecht. _hij onderzocht de verscheidenheid aan restauratietechnieken en hoe deze op schilderijen toegepast kunnen worden. _in de vele gesprekken met jos deuss en andere restauratoren over hun visie op restauratie ontdekte hij de kwetsbare grens tussen reconstructie en destructie, en de ethische code die daaraan ten grondslag ligt. _bij de film hoort een expositie van een aantal door gerwin ‘gerestaureerde’ schilderijen in een gang van het gebouw

het project liquidator begon met een onderzoeksvraag: waar ligt de uiterste grens van film conservering, en hoe ziet die eruit? _ filmmaker karel doing ging op zoek naar een film die op de rand van het totale verval verkeerde, maar nog net te redden was. _het nederlands filmarchief (eye) bood hem de stomme film haarlem uit 1922 van de nederlandse filmpionier willy mullens aan._mullens maakte in de jaren twintig films over steden, om die vervolgens aan die gemeentes te verkopen. _haarlem kocht zijn film, en een kopie werd verkocht aan een italiaanse organisatie, die het toerisme naar nederland wilde bevorderen. _de film verdween in een archief en dook later, ernstig aangetast door schimmels, weer op. _de film werd op een hoge resolutie digitaal gekopieerd en fragmenten ervan zijn in de film verwerkt. _in die fragmenten zie je de transitie van nog goed geconserveerd beeld naar beeld dat helemaal vervormd is of zelfs totaal verdwijnt. _het lijkt alsof het beeld vloeibaar is geworden. _de poolse componist michal osowski heeft op zijn eigen manier met vervorming gewerkt. _voor de soundtrack gebruikte hij verschillende geluidsbronnen, waarvan de vervorming door veranderingen in het beeld worden aangestuurd

sinds 2016 werkt karel doing samen met basklarinettist gareth davis en rotterdamse muzikant/geluidskunstenaar rutger zuydervelt (machinefabriek) aan live visuele optredens waarbij ze elementen van ambient, noise, drone and field recordings combineren met lengtes 8mm archieffilm

de muzikanten han buhrs en nora mulder bouwen gestaag aan een duo-repertoire waarin ze han’s nederlandstalige teksten bedden in een soort klankmuziek die ze ontlokken aan een redelijk onorthodox instrumentarium bestaande uit rondzingemmers, snijboonsnijderflapperbongo, wokdekselpercussie, bestaanrecht en mopperlades. _omdat nog weinig van deze geluidsobjecten een traditie kennen binnen de muziekpraktijk zullen sommigen geneigd zijn de muziek van e.e.o. als ‘experimenteel’ te omschrijven. _maar niets is minder waar: alvorens ermee op podia te verschijnen heeft ensemble extra ordinaire er in het oefenhok al mee geëxperimenteerd en weet het wat het ermee wil. _han’s teksten zijn zo nukkig, naar en wrang dat menigeen er het liefst om grimlacht. _muzikaal gezien zijn nora en han van zeer uiteenlopende komaf, de één een hedendaags klassieke pianiste, de ander een eenvoudige rock- en bluesboer. _de overeenkomst is dat beiden van het stilistisch rechte padje zijn geraakt toen ze op zoek gingen naar een eigenzinniger, persoonlijker idioom