, DAT DE MAAN OREN HEBBEN

(Voorwoord van Arnold Schalks voor de catalogus bij de tentoonstelling van kunstenaars van de stichting Kunst en Complex in het ateliergebouw aan de Keileweg 26-28 in Rotterdam)

1. Het principe.

We maken een tentoonstelling; binnen een zelfgekozen context, op eigen terrein. We onttrekken ons (heel even) aan de willekeur en de grillen van de teeltkeus die daarbuiten wordt toegepast. De vrijheid die dat oplevert benutten we om het werk dat hier is ontstaan in al zijn scherpte te tonen. Het onderwerp is: de kunst. We maken een inventarisatie van datgeen wat hier bereikt is, niet omwille van het persoonlijke prestige of dat van de groep, maar omdat die inventarisatie een voorwaarde voor vooruitgang is. De hiërarchie die ons buiten opdeelt, laten we tijdelijk voor wat ze is; hierbinnen verliezen curriculi vitae hun zeggingskracht.

We genereren een zin waarin het onderwerp in de enkelvoudsvorm en het gezegde in de meervoudsvorm staat.
       

2. Vincent van Gogh.

1990 is het van Gogh-jaar. 102 jaar geleden sneed hij tijdens een woedeaanval zijn linkeroor af.
            

3. De maan.

Er was een tijd dat de mensen meenden in de maan een gezicht te zien. Inmiddels is dat beeld door de wetenschap achterhaald. En toch; wie 's avonds de moeite neemt om - ongehinderd door die wetenschap - omhoog te kijken, moet vaststellen dat dat oude beeld nog niets aan kracht heeft verloren.
           

4. Profielschets van de titel.

Een voorwoord bij een expositie van beeldende kunst behoort te worden afgesloten met een voor-beeld. Dat voorbeeld kan dan tevens dienen als titel bij die expositie. Bij. We brengen het voor-beeld dus onder in een bij-zin: een bijzin die, meer dan een lading te dekken, lading geeft.
          

5. Synthese van 1 t/m 4.

            
6. Titel.

, dat de maan oren hebben.