|
< VORIGE PROJECT
|
VOLGENDE PROJECT >
|
Vierde groepstentoonstelling in kunstruimte de Vrije Schuur tijdens het Rotterdamse meerkunstenfestival Motel Mozaïque, samengesteld & geproduceerd door Arnold Schalks. SPARE bracht een gevarieerd programma van performance, beeldende kunst en audio visuele kunst: zes kunstenaars uit binnen- en buitenland lieten bezoekers alle hoeken van mijn woning zien. Bijdragen van Conny de Vugt & Jip Vermond, Gerd Westendorp & Miek van Dongen, Jorge Macchi en Bram Vreven. Tentoonstellingsdata: 15 april 2005, 19 uur (opening) tot en met 17 april, dagelijks van 11 - 18 uur, kunstruimte De Vrije Schuur, Bloklandstraat 151a, Rotterdam. De tentoonstelling werd bezocht door 49 personen.
01. CONNY DE VUGT & JIP VERMOND
'Keep Dating' (2005)
In de woonkamer presenteerden Conny de Vugt en Jip Vermond 'Keep Dating'. Bezoekers konden zich in de SPARE home terminal 'aanbieden' voor een virtuele date.
Keep Dating biedt een vrolijke kijk op de wellicht meest dankbare vulling in bladen, op sites en tv-zenders: dating. Het blijft verbazingwekkend om te zien hoe dating-kandidaten zich soms durven te etaleren (en anderen toestaan daar rijk van te worden).
Als kijker blijven wij met de volgende vragen zitten:
- Is het waar wat ons wordt voorgespiegeld?
- Hoeveel dating-kandidaten zouden er echt zijn?
- Zouden mensen ook bewust op nep-advertenties reageren? (Gewoon voor de lol.)
- Wie dan?
- Hoe echt kan een virtuele werkelijkheid worden?
Keep Dating wil daar een klein onderzoek naar doen. In de tentoonstelling maakte de bezoeker middels een videofilm kennis met een presentatrice, gespeeld door een actrice en een 14-tal kandidaten, gespeeld door 2 acteurs.
Elk van hen nodigde de bezoeker op zijn eigen wijze uit voor een kennismaking op de site. Hier kun je kennis maken met deze virtuele personages door jezelf 'aan te bieden'. Je zult wel het één en ander van jezelf moeten prijsgeven en je profiel op laten nemen in de database. Vervolgens kun je de ontmoeting met je dating-partner publiceren in zijn of haar dagboek. Het resultaat van al die profielen en dagboekfragmenten vormt tezamen de leefwereld van de personages. Hoe meer dates er gemaakt worden, hoe meer er te lezen valt over het wel en wee van de karakters. Dus laat je vooral verleiden tot een virtuele date en geef hen een verhaal. Maak hun leven compleet! En hopelijk beleef je er zelf ook veel plezier aan.
CAST | Judith Bos, Dennis Trenning & Kuin Heuff
CREW | Diego van Uden: audio / Nadine Brugman: styling / Kuin Heuff: regie-assistent voice-overs / facilities & site: Jip Vermond / production, camera, direction & post-production: Conny de Vugt / producer: Keep Shooting
FINANCIËLE ONDERSTEUNING | Kunst en Cultuur Rotterdam.
02. MIEK VAN DONGEN & GERD WESTENDORP
'Zwerm' - closed closet. (2005) (Zie 'Media')
Op het toilet presenteerden Miek van Dongen en Gerd Westendorp de audio-videoloop 'Zwerm' - closed closet
Closed closet was een schets in een serie tekeningen, audio-videoloops en fantasiën over bewegende gedachten.
> zie: 'media'
03. JORGE MACCHI
'La Noche Boca Arriba / De Nacht Achterover' (2002)
De slaapkamer werd gestoffeerd met 'la noche boca arriba' van de Argentijnse beeldend kunstenaar Jorge Macchi
2 platen / pieces hardboard, 198 x 90 cm.
Jorge Macchi is een Argentijns beeldend kunstenaar. In 1997 woonde en werkte hij een aantal maanden in het gastatelier van het Rotterdamse kunstenaarsinitiatief Duende. Daar leerde ik hem kennen. Inmiddels is hij terug in Buenos Aires. Zijn werk bleef me bij en verbluffen. Toen de Vrije Schuur werd uitgenodigd na te denken over een bijdrage aan Motel Mozaïque 2005 schoot La Noche Boca Arriba, dat ik in 2002 bij Galerie Mirta Demare zag, me onmiddelijk te binnen. Voor dit wonder ontruim je je slaapkamer.
04. BRAM VREVEN
'twee vlakken/two planes' (2000/05) (Zie 'Media')
In de Vrije Schuur draaide alles om het werk 'twee vlakken' van de Belgische beeldend kunstenaar Bram Vreven
MDF, latex, electronics, 183 x 90 x 10 cm.
1999 Iemand vraagt me hoe m'n nieuwe installatie precies zal klinken. Ik beschrijf de klanken, vergelijk ze met vertrouwd geluid. Met opengaande koelkastdeuren en spoelgeluiden bij de tandarts. Ik ben ontevreden, zie de vergissing in. Ook al zijn de klanken vergelijkbaar, de bijbehorende beelden kloppen niet. En dat, terwijl de vraagsteller deze beelden wél onlosmakelijk verbindt met zijn voorstelling van m'n werk.
2000 Ik schakel over naar verklankingen, onomatopeeën zeg maar. Ik boots het geluid na. Frschjt, Grauw, Prrrr gevolgd door een heel zacht Froetsj... De vergissing blijkt kleiner. Aanvaardbaar wellicht. Zeker als ik bedenk dat spreken over m'n werk per definitie een algemene, maar soms mooie vergissing is. Een soort opeenstapeling van versprekingen die poëtisch, grappig of juist heel fout uitpakken om dan een eigen leven te gaan leiden.
2000-2001 Een deel van m'n werk is zo goed als stil geworden, terwijl het geluid thematisch aanwezig blijft. Er rest mij slechts één onomatopee. De merkwaardigste onder de verklankingen. Hét buitenbeentje bij uitstek. Acoustisch gezien één van de luidste, inhoudelijk de stilste. Sssssssst
2005 Ik schrijf over m'n werk. Over twee vlakken, een van m'n eerste verstilde geluidswerken. Ik schrijf het woord "stil" en denk aan de imaginaire klankopvolging in het brein van de lezer. Hij hoort de klanken S, T, I en L. Alles behalve de beoogde stilte. En dan denk ik terug aan dat oude Japanse boekje.
> zie: 'media'
05. MIEK VAN DONGEN & GERD WESTENDORP
'Joep' - kaffeemitnkuchenja (2005) (Zie 'Media')
Op het tuinterras stelden Miek van Dongen en Gerd Westendorp (op zaterdag in samenwerking met Utrechts' dorps- geluidendokter Jan Schellink) 'Joep' voor, een live rap met animatie. De optredens op zaterdag kregen een extra impuls dankzij Jan Schellink, de dorpsgeluidsdokter uit Utrecht. Tijdens het waterballet werden koeken en koffie geserveerd.
Onderdeel van 'Joep' was het 'Joep doe-, kijk- en luisterboek' met daarin: Een cd-single van de kaffeemitnkuchen-rap, inclusief remixes door Ed Romijn en Jan Schellink, de Joep aankleedpop met knipvellen, en een strip over hoe Joep zo geworden is. Het boek was tijdens Motel Mozaïque tegen kostprijs verkrijgbaar bij de Vrije Schuur.
> zie: 'media'
In oktober 2003 verhuisde Arnold Schalks van zijn atelierwoning aan de Keileweg naar een benedenwoning met achtertuin én een schuur in de Rotterdamse wijk het Oude Noorden. Hij had al enige tijd het plan om dit braakliggend potentieel in cultuur te brengen. Met ingang van november 2004 werd kunstruimte de Vrije Schuur (de VS) aan de staatkundige plattegrond van cultureel Rotterdam toegevoegd. De Vrije Schuur was bereikbaar via een woning aan de Bloklandstraat 151a, tevens huisadres van de oprichter. De kunstruimte beschikte over 17 m2 schuurwandoppervlak, 21 m2 betegeld tuinoppervlak, heel wat meubilair, een gaspit, een 15 liter soeppan, een terrasverwarming en een partytent voor als het regende.
DOELSTELLING
De doelstelling van de Vrije Schuur was het bevorderen van cultuur in de meest ruime zin des woords door activiteiten op het gebied van beeldende kunst, muziek, literatuur, theater, video of film onder de aandacht te brengen. De Vrije Schuur streefde daarbij naar samenwerking met andere kunstenaars, culturele instellingen of organisaties waarvan de werkzaamheden een raakvlak hebben met die van de Vrije Schuur.
Kernwoord voor de activiteiten van de Vrije Schuur was kleinschaligheid. Zowel aan de omvang van het te presenteren werk als aan het bezoekersaantal van de presentaties moesten grenzen worden gesteld. Een beleidskeuze, die niet alleen werd ingegeven door de ruimtelijke beperkingen van de locatie, maar tevens één die voortkwam uit de overtuiging dat kleinschaligheid de persoonlijke beleving van de evenementen versterkt.
PROGRAMMERING
De programmering van de Vrije Schuur was in handen van beeldend kunstenaar Arnold Schalks. Voor de invulling van het programma deed hij een beroep op zijn kennissenkring van beeldend kunstenaars, musici, theatermakers, schrijvers en dichters. Voorstellen van belangstellenden van 'daarbuiten' waren echter van harte welkom. Er werd doorgaans op uitnodiging gewerkt.
Arnold Schalks financierde de Vrije Schuur evenementen uit eigen zak. Het kapitaal werd gebruikt voor infrastructuur, organisatie, communicatie en voor de spijs- en drankverstrekking op de openingen. Voor materiaalkosten, reiskosten of andere vergoedingen was geen budget beschikbaar. Hier stond de unieke kans voor kunstenaars om hun werk in de VS te kunnen presenteren tegenover. Goed voor het curriculum!
De Vrije Schuur presentaties hadden een vaste formule. Ze duurden maximaal drie dagen, en bestonden uit :
1. een opening
De openingen van de presentaties, die vrijdag 's avonds om 19.00 uur plaatsvonden, waren beperkt toegankelijk: vol = vol. De presentaties werden zo mogelijk geopend met een inleiding door de kunstenaar(s). Vervolgens konden de genodigden het werk bezichtigen, plaatsnemen in de tuin en zichzelf bedienen met een kleine maaltijd en drank.
2. een tentoonstelling
Op de volgende zaterdag en zondag konden de via e-mail of pers op de hoogte gebrachte belangstellenden de presentaties bezichtigen op nader bekend te maken openingstijden, of op afspraak. Rotterdamse belangstellenden belden daarvoor tegen lokaal tarief met de VS.
De Vrije Schuur was niet het eerste kunstinitiatief van Arnold Schalks. Van 1997 tot 2002 bracht hij zijn culturele doelstellingen in de praktijk met Bühne de BovenLucht, In november 2009 werd de 'Vrije Schuur' opgevolgd door OCW, podium voor kleinschaligheden.
Anton Hoeksema, Galerie Mirta Demare, Riemke de Jong, Maria Ikonomopoulou. SPARE werd financieel ondersteund door TENT.
Tweetalige (nl/e) gids bij de tentoonstelling 'SPARE'. Laserprint, afmetingen (b x h): 148 x 210 mm, 8 pagina's, geniet. Oplage: 150 stuks. © 2005, Rotterdam, Arnold Schalks.