POLLEK

• De kleding van de druppelaars werd beschermd door de verstrekking van opengeknipte vuilniszakken, wegwerpschortjes of oude overhemden.

• De kinderen kregen een disc-man om en een koptelefoon op. Op de CD stonden vier tracks, waaruit de kinderen een keuze maakten: er was hoekige, ronde, rustige en wilde muziek.

Track 01 - hoekig: The Meters, Tippi-toes (2:27)
Track 02 - rond: Alpha Blondie, Yéyé (4:26)
Track 03 - rustig: W.A. Mozart, Concert voor piano en orkest no. 23 - Adagio (5:36)
Track 04 - wild: The Hives, Hate to Say I Told You So (3:23)

• De kinderen kregen een lekgeprikt, maar nog leeg druppelbekertje in hun hand, dat gevuld werd met een afgepaste hoeveelheid (150 ml) van de bij hun muziekkeuze passende kleur verf. Met een vinger van hun andere hand hielden ze het gaatje in de bodem dicht om voortijdig lekken te voorkomen.

Kleursleutel: hoekig = geel / rond = blauw / rustig = zwart / wild = rood.

• De kinderen namen aan een kant van het op de grond uitgelegde papier plaats en hielden hun nog gesloten bekertjes daarboven.

• De door de kinderen gekozen tracks werden gestart. De kinderen namen hun vinger van de opening in het bekertje. Met het openen van het gaatje begon het tekenen. De beluisterde muziek diende de beweging van het kind te sturen. Het kind nam het ritme van de muziek over, beoog over het papier als een acteur over het speelvlak en liet daarbij, als een danser, bewegingspatronen achter. Een snelle beweging van het bekertje liet een dunne lijn achter, een langzame beweging een dikkere. Een pauze maakte een plas.

• Elke druppelaar volgde zijn of haar eigen weg en mocht daarbij om het papier heen bewegen. Soms moest er worden uitgeweken voor een tegenligger. De bekertjes bleven altijd boven het papier. Het tekenen stopte als het bekertje leeg was.

De druppelaars kunnen hun tekening verrijken door een andere track te kiezen en hun weg boven het papier te vervolgen met een verse lekbeker die met bijbehorende kleur verf werd gevuld.

De Amerikaanse kunstenaar Jackson Pollock werd op 28 januari 1912 geboren in Cody in de staat Wyoming. Net na zijn geboorte verhuisde zijn familie naar San Diego, California. In 1930 verhuisde de jonge Pollock naar New York en begon hij te studeren aan de Arts Student League.

Hij had hij een grote interesse voor etnische Kunst, vooral voor de Indiaanse zandschilderkunst. Indiaanse zandschilderijen werden ritmisch uitgevoerd door verschillende kleuren zand op de grond te strooien en zo vergankelijke symbolische beelden te maken, als onderdeel van een religieuze rite. Deze interesse heeft grote invloed gehad op zijn ontwikkeling als kunstschilder.

In 1943 werd zijn eerste solotentoonstelling georganiseerd bij Peggy Guggenheim.

Aan het einde van 1946 begon Pollock met de eerste van zijn all over schilderijen. Hij gebruikte de techniek van schenken en spetteren van de verf op het doek.

In de zomer van het jaar 1947 begon Pollock met zijn drip paintings, die het hoogtepunt van zijn werk zouden worden. Pollock legde de meestal grote doeken op de grond en druppelde, goot of smeet zijn verf erop. Hij gebruikte niet alleen kwasten, maar schilderde ook met emmers, die waren voorzien van een gat in de bodem. De schilder experimenteerde met allerlei soorten verf, maar gewone huis-, tuin- en keukenverf had wel zijn voorkeur omdat deze goedkoop en vloeibaar was. Hij onderbrak regelmatig het werk aan een doek om het effect te bekijken. Dikwijls werd aan de verf zand, glas of ander materiaal toegevoegd om een reliëfwerking te verkrijgen.

Volgens Pollock is een schilderij geen afbeelding maar een actie, vandaar ook de naam Action Painting voor deze zijn stijl van werken. Pollock was van mening dat schilderijen een eigen leven leidden en hij probeerde dit leven uit het doek te halen. Schilderijen mochten voor Pollock geen van tevoren bedachte werken zijn, het moest spontaan gemaakt worden.

Pollock had geen gelukkig leven, hij had ruzies met zijn vrouw, was een gewelddadig man en alcoholist en overleed vroegtijdig door een auto-ongeluk op 11 augustus 1956. Pollock leefde echter lang genoeg om meer dan duizend werken achter te laten en om de schilderkunst een nieuwe dimensie te geven.